Opis produktu
Ten halabarda jest oparty na oryginałach z XVI-XVII wieku. halabarda to broń drzewcowa z długim drewnianym trzonem i żelaznym grotem, poniżej którego znajduje się topór i hak. Wbrew powszechnemu przekonaniu, hak nie był przeznaczony do powiększania ran, ale do blokowania lub unieruchamiania wrogich bronie.
Dzięki długość trzonu halabardnik mógł zadawać silniejsze ciosy niż miecz. broń było skuteczne w ataku, zwłaszcza przeciwko jeźdźcom, ale mniej odpowiednie do obrony. Na polach bitew takich jak Wisby (1361) i Towton (1461) znaleziono czaszki, które zostały całkowicie rozłupane przez halabarda.
Wraz z pojawieniem się broni palnej halabarda zniknął z pola bitwy, ale pozostał w użyciu w jednostkach ceremonialnych. Najbardziej znanym przykładem jest Gwardia Szwajcarska w Watykanie, która nadal jest widoczna z halabardy, choć nie są już używane w walkach.